سلام علیکم. ای بابا. الان کلی عصبانی ام. هر کی بیاد جلو می خورمش. پارتی بازی هم نداریم که الان لولو اَم. شوخی هم ندارم ها.
اگه دستم به دزدهای این وبلاگ برسه از وسط نصفشون می کنم. ای بابا. ملت دزد نمی فهمن که آدم از وقت و سلامتی اش: منظورم کمردرده! مایه می ذاره تا یه پست جدید بنویسه. دو تا کلیک می کنن و سریع هر چی بخوان می دزدن. تازه این تو وضعی یه که مثلا راست کلیک این وبلاگ قفله واویلا اگه باز هم بود. شیطونه می گه دیگه هیچ عکسی نذارم ها!!!!!!!!!!!!!!
پارسال تو یه مجله دستورام رو زدن. کلی وبلاگ و سایت از اینجا دزدی کردن حالا هم کتاب آشپزی؟ ولله آدم شاخاش بیرون می زنه انقدر که این مملکت بی قانونه!
خلاصه می رم که یه فکر اساسی کنم. لطف کنید هر جا پستی از من دیدین که به سرقت رفته خبر بدین. به یابنده یک دستور غذای خوشمزه کادو داده می شود!
حالا.......
بحث شیرین خوردن.
آقا هر چقدر عدس می خورین از عصری خیس کنید. برای شب یه دونه پیاز رو رنده و سرخ کنید. عدس رو با مقداری آب که روش رو بگیره بریزین تو همون ظرف پیاز سرخ کرده. وقتی جوشید یه دونه قرص عصاره فشرده مرغ یا گوشت اضافه کنید. بعدش زیرش رو کم کنید تا عدس بپزه و نرم شه. ده دقیقه ی آخر هر شکل پاستایی که دوست دارین بهش اضافه کنید. اگه دوست دارین پاستا خیلی نرم شه بذارین بیشتر بمونه. یادتون باشه که برای دو نفر نیم پیمانه کمی بیشترک! پاستا کافیه.
خوب من برم دزدو بگیرم.
می گم این همه بدبختی دارن این وبلاگای ایرانی یه روز فیلترن، یه روز سرویس دهی ندارن، یه روز ورشکستن، یه روز هر چی بنویسی فرتی می پره و هر روز یه ماجرا.....چرا یه دزدگیر ندارن خوب؟ بابا یکی به دست و چشم و کمر و احساسات و انرژِی و آشپزی من توجه کنه.
آقا یه سوال: من کتاب آشپزی درست و چاپ کنم می رید بخرید؟! گرون باشه چی؟!
خواهش می کنم پیلیز به این سوال جواب بدین.
غرغرو و آشپز و عکاس: شادی جون
مکان و زمان: الجزایر....پارسال زمستون!