تا تموم شدن این غائله نه می خوام و نه می تونم چیزی بنویسم.
باورم نمی شه. همین دیروز تو خیابون آزادی بودم. همراه مردم که میتن و آروم بودند و احترام می خواستن، توجه می خواستن، درک و شعور می خواستن. چرا آدم کشی؟ چرا؟ این کابوس 18 تیره که داره تکرار می شه اونم با این ابعاد؟ خدا به خانواده ی رفتگان صبر بده که به خاطر داشتن یک علامت سوال در ذهنشون جونشون رو گذاشتند.
متاسفم.
برای خودم و برای همه مون که مجبوریم تاب بیاریم....اینجا.... در کشوری که آزادی در اون نزدیک به مطلقه (به قول جناب رییس جمهور)....فقط متاسفم.
همین و بس.
نوشته شده در تاريخ بیست و ششم خرداد 1388 توسط آشپز مدرن: شادی