این کیک رو برای تولد برادرزاده ی عزیزم یاسمن جون پختم. این اولین تجربه ی خیلی جدی من در زمینه ی کیک تولد پزی برای یه عالمه آدم بود!!!!

منظورم کیک با تزئینات زیاد و جینگول بینگوله! چون من و همسری خیلی اهل خامه نیستیم و کیک ها رو تو خونه مون بیشتر با کرم و شکلات درست می کنم. و یا ساده درست می کنم که از همه ی اونای دیگه بیشتر دوست دارم.

خلاصه این که.... به یاسمن جونم قول دادم کیک تولدش رو خودم درست کنم و خودمو انداختم تو هچل! یه هفته ای تو اینترنت سرچ کردم کیک پرنسس... کیک باربی... کیک عروسک.... و خلاصه نتیجه این شد که می بینید! خودش که خوشش اومده بود. مزه اش هم خیلی خوب شده بود جای شما خالی. قیافه شم خودتون قضاوت کینید دیگه. دستورشم می ذارم واسه خونه ی جدید.... شایدم گذاشتم همینجا البته اگه زیاد اصرار کنید ها!

امیدوارم عکسها رو همه ببینن اونایی هم که ندیدن صبوری کنن تا ما بریم یه جا دیگه دیگه!

راستی یاسمن ۱۲ ساله شد!

مثل اینکه از جایی به جز تینی پیک استفاده کردن برای آپلود عکس هم باز نتیجه نمی ده. از دو تا سرور دیگه استفاده کردم و بعضی ها باز هم نمی تونن ببینند. البته اگه اینترنتتون خیلی کم سرعته تقصیر من نیست ها! اعتراف کنید!!!!

به هر حال من دارم از اینجا اسباب کشی می کنم به یه آدرس جدید. فعلا در حال کارای مقدماتی هستم. وقتی همه ی پست ها رو انتقال دادم اونور  آدرس رو اینجا می ذارم. دارم می رم به خونه ای که خودش عکس هم اپلود می کنه، جارو هم می کنه، غذا هم می پزه، کلی هم نازتو می کشه!!!!!!!!. فکر کنم نتیجه خیلی بهتره. فقط اگه خدای نخواسته خود اون سرویس دهنده رو هم فیلتر کنن من نمی دونم چه خاکی به سرم بریزم. در اون صورت فکر کنم بی خیال نوشتن وبلاگ بشم. چون کلا از این ماجراهای فیلتربازی خسته شدم. مخصوصا این که وقتی می خوام تو بعضی سایت ها یا وبلاگهای آشپزی فرانسوی زبان برم اونا هم فیلتره. و واقعا کفرم در می اد.

در این فاصله اگه فرصتی بود پست جدید می ذارم و اگر نه یه دفعه به خونه ی جدیدم دعوتتون می کنم که سورپریز شین. همه ی دوستان علاقمند به این وبلاگ رو دوست دارم.

من دارم عکسای پستای قبل رو که باز نمی شند دوباره آپلود می کنم. توی کامپیوتر من عکس بعضی پست ها باز می شند و بعضی ها نه.

می خواستم خواهش کنم هر کس از اینجا بازدید می کنه یه نیگاهی به آرشیو مطالب بر اساس تاریخ بندازه. من تا آخر مهر ۸۶ رو آپلود مجدد کردم. اگه هر کس که اینجا می اد لطف کنه و یه نیگاهی بندازه ببینه اینا تو کامپیوتر خودش  نشون داده می شه یا نه.... و همینطور ماه های بعد کدوما دیده نمی شند ممنون می شم.

ممنون می شم اگه کمی برای کمک به وضعیت عکسای این وبلاگ وقت بذارید  و به من خبر بدید که چه کنم!!!! از چه ماهی به بعد دیده نمی شه که دوباره آپلود کنم!

در ضمن:

 عکسای دو سه تا پست آخر دیده می شند؟؟؟ مشکلی نیست؟؟؟

مرسی.

یه قاشق مرباخوری چای سیاه رو با دو لیوان سرخالی آب جوش و یه دسته ی تمیز برگ نعنا (حدود ۹-۱۰ شاخه) ، با هم دم کنید. می تونید یه تیکه کوچولو نبات هم بندازید توش.

هم خوش عطره هم خوشمزه.

خاصیت ضد نفخ هم داره. می دونید دیگه!

نوش جان.

چای دم کن و عکاس: شادی

این تخم مرغای خوشگلو توی یه وبلاگ فرانسوی دیدم. گفتم بذارم اینجا روح هر کس که می بینه شاد بشه.

راستش من تا حالا به احساسات تخم مرغ دقت نکرده بودم ولی وقتی اینا رو دیدم با این قیافه ها کلی رفتم تو فکر!!!!! اون طفلکی هم که شکسته وضع روحی اش خیلی خرابه.

ایناهاش همین فسقلی رو می گم که ایجوری مظلوم مظلوم داره نیگا می کنه:

دیگه خودتون تصور کنید وقتی پخته می شن به چه شکلی در می آن. البته لازم نیست تصور کنید. این مادر مرده ی طفلکی رو ببینید که داره چه دردی می کشه! آخی!!!! واقعاً از این به بعد بیشتر به تخم مرغ فکر خواهم کرد!

راستی قلاب بافی بودن اینا یا بافتنی؟ آخه من زیاد تخصصی در این زمینه ندارم!!!!!

خلاصه بعله کارمون در اومد.... نشستیم داریم این عکسای سابق رو که با تینی پیکِ فیلتر شده، لود شده بودند با سرور جدید لود می کنیم و شکر خدای خود را میکنیم که در مملکتی زندگی می کنیم که سرشار از آزادی در دنیای مجازی و غیر مجازی است.

لطف کنید و برداشت سیاسی از حرفای من نکنید که حالم از سیاست و سیاستمدار به هم می خوره.

فقط خواستم بگم اگه عشق به آشپزی و این وبلاگ نبود صد سال با این کمردرد نمی نشستم اینا رو دوباره آپلود کنم.

همین.

تمام.

ترخینه  بلغور پخته شده با دوغ هست که به شکلی که می بینید تو دست فرمش می دن و می ذارن خشک بشه و بعدا خشکش رو استفاده می کنند. بهش می گن قرص ترخینه. گاهی اوقات هم با پختن بلغور توی آب انار و یا شیر ترخینه درست می کنند. می شه تو خونه هم تهیه اش کرد ولی آماده اش هم تو بازار تهران و هم بازار تجریش پیدا می شه که من از دومی خریدم تا حالا! اینم شکل قرص ترخینه ی مزبور:

داشتیم می رفتیم الجزایر گفتیم فصل سرما اونجاییم و غریبیم و مواد غذایی ایرانی هم نیست.... خلاصه سه چهار تا قرص ترخینه هم بردم که اتفاقاً باعث شد چند باری آش با مزه ی وطنی بخوریم و غم غربتمون تخفیف پیدا کنه به اصطلاح. این میانه یه مقدار رب انار هم برده بودم چون بنده از این یکی نمی تونم دل بکنم. خلاصه در یکی از دفعات پخت و پز ترخینه ی موجود آشی اختراع کردیم که با رب انار  ترش شده بود. خودم که دوست داشتم، همسرجان هم که دوست داشت. عکسشم که تو آرشیو دارم ... اونم با دوربین مرحوم... پس چی بهتر از این... دستورشو می ذارم برای شما و بسم الله.

مواد لازم

قرص ترخینه یک عدد

عدس نصف پیمانه

ماش نصف پیمانه

سبزی آش خورد شده یک پیمانه/ من نیم پیمانه سبزی خشک استفاده کردم

پیاز رنده و سرخ شده یکی دو ق.غ

رب انار  دو تا سه ق.غ / به ذائقه تون بستگی داره

نمک و فلفل سیاه

ترخینه رو با یک و نیم لیتر آب توی قابلمه ای که می خواهید آش رو بپزید، بذارید خیس بخوره تا جایی که توی قابلمه از هم بپاشه و وا بره. عدس و ماش رو از شب قبل خیس کنید و آبش رو دور بریزید. عدس و ماش و سبزی آَش رو با آب ترخینه و خودترخینه تو همون قابلمه ای که گفتم با هم بذارید روی شعله ی ملایم تا جایی که همه ی مواد پخته شده و آش جا بیفته. پیاز داغ رو اضافه کنید. اگه نیاز به آب بود کمی آب جوش اضافه کنید. آش رو گاهی هم بزنید تا نچسبه. اواخر پخت کم کم رب انار رو به کمی از  آش اضافه کنید و بچشید تا جایی که ترشی اش رو دوست داشته باشید. یادتون باشه یه دفعه همه ی ب رو نریزید و بعد  بیایید برای من پیغام بذارید که چرا این آشه ترش بود ها! از من گفتن.... دیگه خود دانید.  در ضمن نمک و فلفل هم یادتون نره.

روی آشتون رو با کمی رب انار که حل کردین تو آب آش و با پیاز داغ و نعنا داغ آراستیده!!! و نوش جان فرمایید.

آش پز: شادی

عکاس: بازم شادی

عکسشو ببینید تا بعداً بیام دستورشو بذارم.

اینم برش خورده شه:

سازنده ی شارلوت : شادی خانوم

دارنده ی تولد: همسر شادی خانوم

عکاس و دارنده ی دوربین: دوست همسر شادی خانوم و خود شادی خانوم!!!!!